FANDOM


m (Literówki)
Linia 85: Linia 85:
 
Aby potwierdzić swoją lojalność wobec Roberta, Tywin postanowił dać mu ciała dzieci Targayenów. Rozkazał swojemu chorążemu [[Gregora Clegane'a;|Gregorowi Cleganeanowi]] oraz [[ser Amorynowi Lorchowi]] przynieść ciała dzieci, a tymczasem jego syn zabił Szalonego Króla. Kiedy Robert przybył do stolicy, u jego stóp złożono ciało zadźganej dziewczynki Rhaenys oraz chłopca Aegona z roztrzaskaną głową. Robert przyjął ten dowód lojalności, chociaż jego przyjaciel [[Eddard Stark]] namawiał go do ukarania Lannisterów. Robert posłuchał jednak Jona Arryna i wybaczył wszystko Lannisterom. Jaime został ułaskawiony, a przed Lannisterami otwierała się droga do władzy.
 
Aby potwierdzić swoją lojalność wobec Roberta, Tywin postanowił dać mu ciała dzieci Targayenów. Rozkazał swojemu chorążemu [[Gregora Clegane'a;|Gregorowi Cleganeanowi]] oraz [[ser Amorynowi Lorchowi]] przynieść ciała dzieci, a tymczasem jego syn zabił Szalonego Króla. Kiedy Robert przybył do stolicy, u jego stóp złożono ciało zadźganej dziewczynki Rhaenys oraz chłopca Aegona z roztrzaskaną głową. Robert przyjął ten dowód lojalności, chociaż jego przyjaciel [[Eddard Stark]] namawiał go do ukarania Lannisterów. Robert posłuchał jednak Jona Arryna i wybaczył wszystko Lannisterom. Jaime został ułaskawiony, a przed Lannisterami otwierała się droga do władzy.
 
===Pod berłem Roberta Baratheona ===
 
===Pod berłem Roberta Baratheona ===
Po zakończeniu wojny, Tywin chciał aby jego córka poślubiła nowego króla. Robert odniósł się do tego bardzo niechętnie, ale w końcu uległ Jonowi Arrynowi który ostrzegał go że w gdyby [[Viserys Targaryen]] spróbował wrócić ten stanie po stronie Roberta w przypadku ślubu z jego córką, który go do tego namawiał. Po ślubie Cersei i Roberta, Lannisterowie stali się drugim największym rodem na kontynencie. Tym bardziej, że Cersei zaczęła wywierać duży wpływ na króla, który coraz bardziej pogrążał się w alkoholu i rozrywkach, oraz coraz gęściej otaczali go Lannisterowie (na przykład jego giermkami zostali dwaj jego bratankowie, [[Lancel Lannister]] i [[Tyrek Lannister]]). Dzieci króla czuły większe przywiązanie do domu Lannisterów niż Baratheonów, a na dworze wciąż rezydował całkowicie lojalny wobec Lannisterów Wielki Maester [[Pycelle]]. Oprócz tego, w Czerwonej Twierdzy przebywała setka Czerwonych Płaszczy pod dowództwem [[Vylarra]], Jaime wciąż służył w gwardii a większość członków Białych Płaszczy było bardziej lojalnymi królowej niż królowi.
+
Po zakończeniu wojny, Tywin chciał aby jego córka poślubiła nowego króla. Robert odniósł się do tego bardzo niechętnie, ale w końcu uległ Jonowi Arrynowi, który ostrzegał go, że gdyby [[Viserys Targaryen]] spróbował wrócić, Tywin stanie po jego stronie w przypadku ślubu z jego córką. Po ślubie Cersei i Roberta, Lannisterowie stali się drugim największym rodem na kontynencie. Tym bardziej, że Cersei zaczęła wywierać duży wpływ na króla, który coraz bardziej pogrążał się w alkoholu i rozrywkach, oraz coraz gęściej otaczali go Lannisterowie (na przykład jego giermkami zostali dwaj jego bratankowie, [[Lancel Lannister]] i [[Tyrek Lannister]]). Dzieci króla czuły większe przywiązanie do domu Lannisterów niż Baratheonów, a na dworze wciąż rezydował całkowicie lojalny wobec Lannisterów Wielki Maester [[Pycelle]]. Oprócz tego, w Czerwonej Twierdzy przebywała setka Czerwonych Płaszczy pod dowództwem [[Vylarra]]. Jaime wciąż służył w Gwardii, a większość członków Białych Płaszczy była bardziej lojalna wobec królowej niż króla.
   
 
Tywinowi nie udało się jednak odzyskać łańcucha namiestnika i jego miejsce zajął Jon Arryn.
 
Tywinowi nie udało się jednak odzyskać łańcucha namiestnika i jego miejsce zajął Jon Arryn.
Linia 104: Linia 104:
 
Potem rozdzielił swoją armię; część oddał pod dowództwo swego syna, Jaime'a, który uciekł z [[Królewska Przystań|Królewskiej Przystani]] - jego zadaniem było oczyszczenie przełęczy na Złotym Zębie i otwarcie sobie drogi do [[Riverrun]]. Kiedy Jaime walczył na przełęczy, Tywin wziął pod dowództwo jeszcze większą armię i idąc [[Złoty Trakt]]em wyminął armię Tullych i szybkim marszem ruszył w kierunku [[Harrenhal]]. Kiedy jego syn rozbił armię na przełęczy, ruszył ku Riverrun. Tam starł się z wielką armią ser [[Edmure Tully|Edmure'a Tully'ego]], rozgromił ją, oraz rozpoczął oblężenie Riverrun. Resztki armii lordów Dorzecza wycofały się do swoich posiadłości lub broniły twierdzy. Tymczasem Tywin razem ze swym bratem, ser [[Kevan Lannister|Kevanem Lannisterem]] zajął zamek [[Raventree]], który padł z powodu braku obrońców, oraz twierdzę [[Harrenhal]], którą z powodu braku ludzi opuściła lady [[Shella Whent]] gdy ser Gregor spalił kilka posiadłości lordów Dorzecza.
 
Potem rozdzielił swoją armię; część oddał pod dowództwo swego syna, Jaime'a, który uciekł z [[Królewska Przystań|Królewskiej Przystani]] - jego zadaniem było oczyszczenie przełęczy na Złotym Zębie i otwarcie sobie drogi do [[Riverrun]]. Kiedy Jaime walczył na przełęczy, Tywin wziął pod dowództwo jeszcze większą armię i idąc [[Złoty Trakt]]em wyminął armię Tullych i szybkim marszem ruszył w kierunku [[Harrenhal]]. Kiedy jego syn rozbił armię na przełęczy, ruszył ku Riverrun. Tam starł się z wielką armią ser [[Edmure Tully|Edmure'a Tully'ego]], rozgromił ją, oraz rozpoczął oblężenie Riverrun. Resztki armii lordów Dorzecza wycofały się do swoich posiadłości lub broniły twierdzy. Tymczasem Tywin razem ze swym bratem, ser [[Kevan Lannister|Kevanem Lannisterem]] zajął zamek [[Raventree]], który padł z powodu braku obrońców, oraz twierdzę [[Harrenhal]], którą z powodu braku ludzi opuściła lady [[Shella Whent]] gdy ser Gregor spalił kilka posiadłości lordów Dorzecza.
   
Tywin całkowicie zignorował gromadzące się w [[Bliźniakach |Bliźniakach]] siedzibie [[Ród Frey|Rodu Frey]] siły lorda [[Waldera Freya]], gdyż, jak twierdził lord Frey, ruszy tylko kiedy będzie miał w tym interes. Do tego, Lannisterów z Freyami łączyły więzy krwi, gdyż siostra Tywina, [[Genna Lannister]] poślubiła ser [[Emmona Freya]] drugiego syna lorda Waldera. Ser [[Cleos Frey|Cleos Frey,]] jego siostrzeniec, walczył w armii Lannisterów tak samo jak jego bracia, ser [[Lyonel Frey]], [[Tion Frey |Tion Frey]] i [[Walder Frey |Walder Frey,]] którzy służyli jako giermkowie. Synowie Cleosa mieszkali na zachodzie. Przeciwko Lannisterom wystąpił jeszcze [[Ród Mallister]], jednak był zdecydowanie za słaby aby samodzielnie cokolwiek zrobić. Tywin błędnie uznał, że wojna w Dorzeczu jest zakończona i swój wzrok skierował w kierunku północy, gdzie [[Robb Stark]] przekroczył [[Przesmyk]] i maszerował ze swymi chorągwiami. Lord Tywin nie docenił go i jego umiejętności, za co miał niedługo słono zapłacić.[[Plik:Kevan_and_Tywin.jpg|thumb|300px|Tywin i Keven w czasie rozmowy z Tyrionem. ]]
+
Tywin całkowicie zignorował gromadzące się w [[Bliźniaki|Bliźniakach]] - siedzibie [[Ród Frey|Rodu Frey]] - siły lorda [[Walder Frey|Waldera Freya]], gdyż, jak twierdził lord Frey, ruszy tylko kiedy będzie miał w tym interes. Do tego, Lannisterów z Freyami łączyły więzy krwi, gdyż siostra Tywina, [[Genna Lannister]] poślubiła ser [[Emmon Frey|Emmona Freya]], drugiego syna lorda Waldera. Ser [[Cleos Frey|Cleos Frey,]] jego siostrzeniec, walczył w armii Lannisterów tak samo jak jego bracia, ser [[Lyonel Frey]], [[Tion Frey |Tion Frey]] i [[Walder Frey |Walder Frey,]] którzy służyli jako giermkowie. Synowie Cleosa mieszkali na zachodzie. Przeciwko Lannisterom wystąpił jeszcze [[Ród Mallister]], jednak był zdecydowanie za słaby aby samodzielnie cokolwiek zrobić. Tywin błędnie uznał, że wojna w Dorzeczu jest zakończona i swój wzrok skierował w kierunku północy, gdzie [[Robb Stark]] przekroczył [[Przesmyk]] i maszerował ze swymi chorągwiami. Lord Tywin nie docenił go i jego umiejętności, za co miał niedługo słono zapłacić.[[Plik:Kevan_and_Tywin.jpg|thumb|300px|Tywin i Keven w czasie rozmowy z Tyrionem. ]]
   
 
W miedzyczasie przybywa do niego jego syn Tyrion, który został uwolniony z [[Orle Gniazdo|Orlego Gniazda.]] Z początku Tywin chce mu powierzyć zadanie oczyszczenia tyłów z atakującym Dondarrionem oraz z [[Marg Piper|Margiem Piperem]] i [[Karyl Vance|Karylem Vancem]], jednak Tyrion przyprowadził ze sobą górskie klany z [[Dolina Arrynów|Doliny Arrynów]], oraz informacje że [[Dom Arryn]] nie zamierza interweniować w wojnie. Tyrion ma zamiar sam zająć dolinę, jednak informacje o nadchodzących siłach Starka zmuszają Tywina do użycia ludzi Tyriona przeciwko Starkom.
 
W miedzyczasie przybywa do niego jego syn Tyrion, który został uwolniony z [[Orle Gniazdo|Orlego Gniazda.]] Z początku Tywin chce mu powierzyć zadanie oczyszczenia tyłów z atakującym Dondarrionem oraz z [[Marg Piper|Margiem Piperem]] i [[Karyl Vance|Karylem Vancem]], jednak Tyrion przyprowadził ze sobą górskie klany z [[Dolina Arrynów|Doliny Arrynów]], oraz informacje że [[Dom Arryn]] nie zamierza interweniować w wojnie. Tyrion ma zamiar sam zająć dolinę, jednak informacje o nadchodzących siłach Starka zmuszają Tywina do użycia ludzi Tyriona przeciwko Starkom.

Wersja z 14:50, mar 20, 2014

Szablon:Infobox

Tywin Lannister - lord Casterly Rock, senior domu Lannister i Namiestnik Zachodu. Jeden z najpotężniejszych ludzi w Westeros, najstarszy syn lorda Tytosa Lannistera, ojciec Jaime'a, Cersei i Tyriona Lannistera, wdowiec.

Charakter i wygląd

Tywin Lannister jest wyrachowanym, inteligentnym, politycznie przebiegłym i bezwzględnym człowiekiem. Poświęcił swoje życie dbaniu o reputację rodu Lannisterów, tak by jego dom zawsze był traktowany z szacunkiem i respektem. Jest świetnym i doświadczonym strategiem wojennym oraz politykiem.

Z wyglądu jest wysoki, szczupły i barczysty. Ma ponad pięćdziesiąt lat. Goli głowę na łyso, od kiedy zaczął tracić włosy, ale wciąż dba o swe krzaczaste blond bokobrody. Jego oczy są zielonego koloru, tak jak u większości Lannisterów. W czasie bitwy nosi długą, czerwoną zbroję zdobioną złotem i pelerynę ze złotej tkaniny.

Historia

Wczesne życie

Tywin jest najstarszym synem Tytosa Lannistera. Niewiele wiadomo o jego dzieciństwie, ale wpłynęło ono bardzo na jego obecną osobowość. Tywin był zmuszony oglądać swój potężny dom doprowadzony niemalże do ruiny przez działania jego ojca. Tytos był łagodnym i sympatycznym człowiekiem, ale o słabej woli i przede wszystkim - uczynnym. Udzielał wielu kredytów swoim chorążym, którzy robili co im się podoba, wyśmiewali swojego lorda lub otwarcie mu się przeciwstawiali. Być może najważniejszym momentem dla Tywina było uświadomienie sobie, co to jest władza, kiedy jego ojciec uwięził lorda Tarbecka (ze względu na jego nielojalność). Żona Tarbecka w zamian porwała i uwięziła trzech Lannisterów i zagroziła, że skrzywdzi ich, jeśli jej mąż nie zostanie uwolniony. Tywin radził ojcu wysłać lorda Tarbecka z powrotem do jego żony w trzech kawałkach; po jednym za każdego Lannistera. Tytos był jednak łagodniejszym człowiekiem i uległ żądaniom lady Tarback, co znacznie osłabiło pozycję domu Lannister.

Rządy Tywina

Namiestnik Zachodu

Po śmierci swego ojca, który zginął w wyniku ataku serca, wspinając się po schodach aby zobaczyć się ze swoją kochanką, Tywin przejął tytuł Lorda Casterly Rock i Namiestnika Zachodu. Odziedziczył w spadku jedynie kłopoty; wielu lordów wyśmiewało jego ojca i otwarcie mu się sprzeciwiało, więc postawił sobie za zadanie odbudowę swego rodu. W tym celu postanowił być całkowicie bezwzględny; bardzo szybko podporządkował sobie lordów którym dał prosty wybór: albo się ugną pod jego wolą albo zginą. Jego potęga była tak wielka, że każdy na kontynencie musiał liczyć się z jego zdaniem. Pod jego rządami ziemie Zachodu stały się najbogatsze w Siedmiu Królestwach, a Tywin bardzo szybko zaczął to wykorzystywać. Przede wszystkim pamiętał urazę do Rodu Tarbecków, który tak bardzo upokorzył Lannisterów. Dodatkową zniewagą było to, że Ellyn Tarbeck otwarcie i bez ogródek śmiała się z małżeństwa siostry Tywnina Genny Lannister z Emmonem Frey'em. W akcie zemsty rozkazał zabić wszystkich członków tego rodu i zniszczył ich zamek. Co więcej, senior rodu Reyenów wciąż jawnie drwił z Lannisterów, a ponieważ jego ród był bardzo bogaty i wpływowy, wybudował wspaniałą twierdzę, jeszcze większą niż Casterly Rock i sprzeciwił się Tywinowi. Ten w swoim gniewie zebrał armię i zniszczył zamek, zabijając wszystkich członków jego rodu i nie oszczędzając nawet jego dzieci. Pieśń Deszcze Castamere, traktująca o tych wydarzeniach, stała się hymnem Lannisterów. Po tym wszystkim już żaden chorąży nie sprzeciwił się rozkazom lorda Tywina.

Tywin równie okrutnie odniósł się do kochanki ojca, która ubierała szaty jego matki i żądała jej biżuterii. Rozkazał rozebrać ją do naga, płakać i przyznać się do złodziejstwa, a następnie wygnał ją z Zachodu.

Królewski Namiestnik

Z czasem król Aerys II Targaryen dostrzegł w Tywinie doskonałego, przebiegłego polityka i mianował go Królewskim Namiestnikiem. Tywin wykorzystywał swój urząd do osiągnięcia nie tylko celów Korony, ale również poprawy sytuacji swego rodu; król obiecał Tywinowi, że jego najstarszy syn i dziedzic Rhaegar Targaryen poślubi Cersei Lannister. Oznaczało to, że Lannisterowie staną się drugim największym rodem w królestwie. Jednak Aerysa zaczynało już powoli dosięgać szaleństwo - dostrzegł to, ile władzy powierzył Tywinowi. Zerwał zaręczyny swego syna z Cersei i wydał go za Elię Martell, oraz przyjął do Gwardi Królewskiej pierworodnego syna Tywina, Jaime'a. Związane z tą służbą przysięgi sprawiły, że młody Lannister nie mógł władać Zachodem.

Kiedy Jaime nie należał jeszcze do Gwardii, Tywin planował wydać go za Lysę Tully. Jednak ponieważ Jaime przywdział biały płaszcz, w zamian na jego miejsce zaproponował swego młodszego syna, karła Tyriona Lannistera. Lord Hoster Tully odmówił, swą decyzję argumentując tym, że jego córka potrzebuje całego mężczyzny. W ten sposób plany małżeństwa Tyriona spaliły na panewce.

Tywin miał kłopoty ze swym młodszym synem. Kiedy Tyrion i Jaime ocalili córkę zagrodnika, Tyshę, zakochany Tyrion poślubił ją i żył z nią dwa tygodnie. Gdy Tywin się o tym dowiedział, kazał ją pojmać i przyprowadzić swych synów. Jaimemu rozkazał kłamać, że Tysha jest zwykłą kurwą którą wynajął, aby Tyrion stał się mężczyzną. Jaime opowiada więc fałszywą wersje wydarzeń, a Tywin nakazuje strażnikom gwałcić Tyshę na oczach Tyriona. Kiedy ci z nią kończą, daje Tyrionowi złotą monetę i rozkazuje mu zrobić to samo mówiąc, że "Lannister jest cenniejszy". Po tym incydencie Tywin unieważnia małżeństwo Tyriona, płaci jednak za to wielką nienawiścią syna do swojej osoby.

Rebelia Roberta Baratheona

Po uprowadzeniu Lyanny Stark i spaleniu żywcem jej ojca, Rickarda Starka, i brata, Brandona Starka, w królestwie wybuchła wojna domowa. Szalony król zażądał głowy następcy Rickarda, Eddarda Starka i młodego Lorda Końca Burzy, Roberta Baratheona. Jon Arryn który się nimi opiekował odmówił i wezwał swoje chorągwie do walki. Tywin wykorzystując byle pretekst zrzekł się urzędu królewskiego namiestnika i razem ze wszystkimi swoimi ludźmi oraz córką, Cersei Lannister, opuścił Królewską Przystań i wrócił do Casterly Rock. W stolicy pozostawił swego spadkobiercę Jaimego. Przez całą rebelię pozostał neutralny, aż do czasu, kiedy szala zwycięstwa zaczęła się przechylać na stronę rebeliantów.

Rzeź Królewskiej Przystani

Po bitwie nad Tridentem, gdzie poległ najstarszy syn Szalonego Króla, Rhaegar Targaryen i jego czterdziestotysięczna armia, rozbita, wycofywała się w nieładzie do stolicy, Tywin był pewien po czyjej stronie opowie się jego ród. Dodatkową chęcią działania była jego obawa, że rebelianci zabiją Jaimego, który przebywał w stolicy, lub co gorsza zostanie zabity z rozkazu Szalonego Króla. Tywin szybko zebrał dwanaście tysięcy żołnierzy i ruszył do stolicy. Kiedy dotarł do bram miasta, zaproponował że obroni je przed buntownikami. Chociaż król był ostrzegany przez Varysa, a nawet Jaimego, aby nie wpuszczał Tywina do miasta, Aerys posłuchał rady Wielkiego Maestra Pycelle'a (który był zaufanym człowiekiem Lannisterów). Król rozkazał otworzyć bramy stolicy, a armia Tywina złupiła miasto, mordując wszystkich, którzy stanęli im na drodze.

Dowód lojalności

Aby potwierdzić swoją lojalność wobec Roberta, Tywin postanowił dać mu ciała dzieci Targayenów. Rozkazał swojemu chorążemu Gregorowi Cleganeanowi oraz ser Amorynowi Lorchowi przynieść ciała dzieci, a tymczasem jego syn zabił Szalonego Króla. Kiedy Robert przybył do stolicy, u jego stóp złożono ciało zadźganej dziewczynki Rhaenys oraz chłopca Aegona z roztrzaskaną głową. Robert przyjął ten dowód lojalności, chociaż jego przyjaciel Eddard Stark namawiał go do ukarania Lannisterów. Robert posłuchał jednak Jona Arryna i wybaczył wszystko Lannisterom. Jaime został ułaskawiony, a przed Lannisterami otwierała się droga do władzy.

Pod berłem Roberta Baratheona

Po zakończeniu wojny, Tywin chciał aby jego córka poślubiła nowego króla. Robert odniósł się do tego bardzo niechętnie, ale w końcu uległ Jonowi Arrynowi, który ostrzegał go, że gdyby Viserys Targaryen spróbował wrócić, Tywin stanie po jego stronie w przypadku ślubu z jego córką. Po ślubie Cersei i Roberta, Lannisterowie stali się drugim największym rodem na kontynencie. Tym bardziej, że Cersei zaczęła wywierać duży wpływ na króla, który coraz bardziej pogrążał się w alkoholu i rozrywkach, oraz coraz gęściej otaczali go Lannisterowie (na przykład jego giermkami zostali dwaj jego bratankowie, Lancel Lannister i Tyrek Lannister). Dzieci króla czuły większe przywiązanie do domu Lannisterów niż Baratheonów, a na dworze wciąż rezydował całkowicie lojalny wobec Lannisterów Wielki Maester Pycelle. Oprócz tego, w Czerwonej Twierdzy przebywała setka Czerwonych Płaszczy pod dowództwem Vylarra. Jaime wciąż służył w Gwardii, a większość członków Białych Płaszczy była bardziej lojalna wobec królowej niż króla.

Tywinowi nie udało się jednak odzyskać łańcucha namiestnika i jego miejsce zajął Jon Arryn.

Król Robert był zupełnie niedoświadczony w sprawach gospodarczych, a ze względu na to, że wydawał ogromne sumy pieniędzy na rozrywki, był zmuszony brać pożyczki od Lannisterów. Doszło do tego że korona była winna Domowi Lannisterów około 3 miliony złotych smoków.

Rebelia Greyjoy'ów

Kiedy lord Pyke Balon Greyjoy wywołał bunt na Żelaznych Wyspach i koronował się na króla, Tywin zaczął zbierać swoją ogromną flotę, by wspomóc swego zięcia, króla Roberta. Szybko został zaskoczony przez braci Balona, Victariona Greyjoy'a i Eurona Greyjoy'a, którzy na czele swojej floty wpłynęli do portu w Lannisporcie i spalili flotę Lannisterów do ostatniej kotwicy, całkowicie eliminując ich z jakichkolwiek działań. Victarion osobiście podpalił okręt flagowy Tywna. Lannisterowie przez brak floty nie brali udziału w dalszej walce z rebeliantami, jednak udało im się uwięzić najmłodszego brata Balona, Aerona Greyjoy'a, który został zabrany do Casterly Rock i tam spędził w niewoli całą rebelię.

Wojna Pięciu Królów

Wojna w Dorzeczu

Kiedy Catelyn Stark porwała jego syna, Tyriona Lannistera, Tywin musiał zwołać swoje chorągwie aby jego ród nie stracił honoru. Jego siły zebrały się na Złotym Zębie, jednak ser Edmure Tully również zwołał swe chorągwie na przełęczy i uniemożliwił atak na Dorzecze. Jednak słabością Edmura było to, że był zbyt porywczy i chciał bronić każdego pasma swej ziemi i każdej swojej wsi. Tywin doskonale o tym wiedział i posłał ser Gregora Clegane'a aby obszedł Złoty Ząb i uderzył na Dorzecze od tyłu tak, by spalić jak najwięcej ziemi. Strategia ta okazała się skuteczna i ser Edmure odprawił większość swoich chorągwi do obrony regionu, a jego uszczuploną armię łatwo było pokonać i Lannisterowie wkroczyli do Dorzecza.

Tywinowi jednak nie udało się uznać, że to dom Tullych złamał królewski pokój i winę za rozpętanie wojny ponieśli Lannisterowie. Królewski namiestnik, lord Eddard Stark uznał że Clegane jest bandytą i pozbawił go wszystkich tytułów oraz rozkazał zabić Górę, wysyłając do tego celu lorda Berica Dondarriona, by wymierzył mu sprawiedliwość. Po tym wysłał list do Tywina, w którym żąda jego stawienia się przed królewskim sądem, żeby odpowiedział za zbrodnie swego chorążego. Jeżeli tego nie uczyni w ciągu dwóch tygodni, zostanie ogłoszony nieprzyjacielem korony i zdrajcą.

Tywin jednak kontynuował działania wojenne. Pozwolił wejść na terytorium Zachodu i na ziemię Góry. Dondarrionowi udało się przeżyć i wrócić do Dorzecza, gdzie kontynuował walkę przez całą Wojnę Pięciu Królów jako wódz Bractwa Bez Chorągwi.

Potem rozdzielił swoją armię; część oddał pod dowództwo swego syna, Jaime'a, który uciekł z Królewskiej Przystani - jego zadaniem było oczyszczenie przełęczy na Złotym Zębie i otwarcie sobie drogi do Riverrun. Kiedy Jaime walczył na przełęczy, Tywin wziął pod dowództwo jeszcze większą armię i idąc Złoty Traktem wyminął armię Tullych i szybkim marszem ruszył w kierunku Harrenhal. Kiedy jego syn rozbił armię na przełęczy, ruszył ku Riverrun. Tam starł się z wielką armią ser Edmure'a Tully'ego, rozgromił ją, oraz rozpoczął oblężenie Riverrun. Resztki armii lordów Dorzecza wycofały się do swoich posiadłości lub broniły twierdzy. Tymczasem Tywin razem ze swym bratem, ser Kevanem Lannisterem zajął zamek Raventree, który padł z powodu braku obrońców, oraz twierdzę Harrenhal, którą z powodu braku ludzi opuściła lady Shella Whent gdy ser Gregor spalił kilka posiadłości lordów Dorzecza.

Tywin całkowicie zignorował gromadzące się w Bliźniakach - siedzibie Rodu Frey - siły lorda Waldera Freya, gdyż, jak twierdził lord Frey, ruszy tylko kiedy będzie miał w tym interes. Do tego, Lannisterów z Freyami łączyły więzy krwi, gdyż siostra Tywina, Genna Lannister poślubiła ser Emmona Freya, drugiego syna lorda Waldera. Ser Cleos Frey, jego siostrzeniec, walczył w armii Lannisterów tak samo jak jego bracia, ser Lyonel Frey, Tion Frey i Walder Frey, którzy służyli jako giermkowie. Synowie Cleosa mieszkali na zachodzie. Przeciwko Lannisterom wystąpił jeszcze Ród Mallister, jednak był zdecydowanie za słaby aby samodzielnie cokolwiek zrobić. Tywin błędnie uznał, że wojna w Dorzeczu jest zakończona i swój wzrok skierował w kierunku północy, gdzie Robb Stark przekroczył Przesmyk i maszerował ze swymi chorągwiami. Lord Tywin nie docenił go i jego umiejętności, za co miał niedługo słono zapłacić.
Kevan and Tywin

Tywin i Keven w czasie rozmowy z Tyrionem.

W miedzyczasie przybywa do niego jego syn Tyrion, który został uwolniony z Orlego Gniazda. Z początku Tywin chce mu powierzyć zadanie oczyszczenia tyłów z atakującym Dondarrionem oraz z Margiem Piperem i Karylem Vancem, jednak Tyrion przyprowadził ze sobą górskie klany z Doliny Arrynów, oraz informacje że Dom Arryn nie zamierza interweniować w wojnie. Tyrion ma zamiar sam zająć dolinę, jednak informacje o nadchodzących siłach Starka zmuszają Tywina do użycia ludzi Tyriona przeciwko Starkom.

W czasie narady ze swimi dowódcami, jego zwiadowcy donieśli mu że lord Walder Frey, którego uważał za niegroźnego i tchórzliwego, przyłączył się do Robba Starka, a ten prowadzi swych ludzi na południe. Tywin wpadł w spór ze swym synem, którego razem z dzikusami przydzielił do przedniej straży w nadchodzącej bitwie.

Bitwa nad Zielonymi Widłami
Tywinfullarmor

Tywin w czasie bitwy nad Zielonymi Widłami

W dniu bitwy Tywin zajął miejsce na wzgórzu aby móc obserwować bitwę i objął dowództwo nad oddziałami odwodowymi. Dowództwo strażą przednią objął ser Gregor, a lewe skrzydło składało się z ludzi i najmniej zdyscyplinowanych żołnierzy. Według planu Tywina, tam właśnie miała się złamać linia i młody, porywczy Robb tam właśnie zaatakuje, a wtedy on i dowodzący środkowymi siłami Ser Kevan zmiażdżą jego siły. Tywin nie brał bezpośredniego udziału w bitwie i rozczarował się, ponieważ plemiona Tyriona wytrzymały napór. Lord Lannister już wtedy był przekonany, że osiągnął wielkie zwycięstwo, jednak został przechytrzony przez Starka, który wysłał tylko piechotę żeby odwróciła uwagę Tywina, a sam zebrał kawalerię i ruszył na odsiecz Riverrun. Dopiero potem do Tywina doszły szokujące wieści o wielkim zwycięstwie Robba w Szepczącym Lesie, całkowitym rozbiciu armii Jaimego i wzięcia go do niewoli.

Walka z Młodym Wilkiem

Kiedy do Tywina doszła wiadomość, że jego wnuk ściął Eddarda Starka, stało się jasne, że zawarcie pokoju z północą jest niemożliwe. Ponadto Joffrey zaczął popełniać karygodne błędy, a Lannisterom zaczęli zagrażać Stannis Baratheon, który stacjonował na Smoczej Skale, i jego młodszy brat Renly Baratheon, który zdobył potęgę Wysogrodu i powolnym krokiem maszerował na stolicę. Tymczasem Robb Stark koronował się na króla północy, wziął do niewoli Jaime'a, rozbił jego armię i odciął Tywina od szlaku zaopatrzeniowego z Zachodu. Tywin wiedząc, że pozostanie na tej pozycji grozi wzięciem w kleszcze lub bitwą, zdecydował się na odwrót do Harrenhal, dając ser Gegorowi i ser Amory'emu Lorch'owi po 300 kawalerzystów razem z oddziałem Krwawych Komendantów Vargo Hoat'a i wydając im rozkaz spustoszenia Dorzecza. Wysłał również swego syna, Krasnala, razem z jego plemionami z doliny do Królewskiej Przystani, aby ten objął urząd Królewskiego Namiestnika i wziął w ryzy Joffrey'a oraz sprawdził lojalność małej rady i przygotował stolicę na atak któregoś z Baratheonów. Tywin opracował nowy plan, dzięki któremu miał pokonać Mlodego Wilka. Wysłał swego kuzyna Steffona Lannistera do Lannisportu, aby ten zebrał jeszcze jedną armię Lannisterów i ruszył w kierunku przełęczy Złotego Zębu. Dzięki temu Robb znalazłby się w potrzasku, pomiędzy Tywinem a Stefforem.

Dziedzictwo

Tywin umierając pozostawił ród Lannisterów w ogromnych kłopotach. Tyrion został wygnany, Jaime jest Królewskim Gwardzistą i nie może dziedziczyć tytułów i ziem, a Cersei jest kobietą, dlatego też nie wiadomo, kto zostanie seniorem domu Lannister.

Rodzina

Tywin jest najstarszym synem Tytosa. Miał trzech braci: Kevan Lannistera, Tygetta Lannistera, Geriona Lannistera i jedną siostrę, Gennę Lannister, spowinowaconą z Rodem Frey. W stosunkach ze swoim rodzeństwem Tywinowi układało się dobrze i o wiele lepiej niż ze swymi dziećmi. Był nawet skłonny do tego, aby dziedzicem rodu uznać swego brata Kevana. Co do swoich licznych bratanków, bratanic, siostrzenic i siostrzeńców, traktował ich zimno lecz uprzejmie - jak Lannisterski kapitał, który trzeba dobrze zainwestować.

Tywin poślubił swoją kuzynkę, Joannę Lannister. Ich małżeństwo było bardzo szczęśliwe, a ich pierwsze dzieci były bliźniętami dwujajowymi - Cersei i Jaime. Joanna zmarła jednak po urodzeniu Tyriona. Tywin go nienawidzi, ze względu na jego kalectwo i obwinia go za spowodowanie śmierci lady Joanny, podczas gdy wydawała go na świat. Z kolei, gdy u Jaime'a zdiagnozowano trudności w uczeniu się, a maester przewidywał że chłopiec nigdy nie nauczy się czytać, Tywin siedział z synem przez cztery godziny dziennie, aż ten pokonał problemy z literami przenoszącymi się w jego umyśle. Śmierć żony wywołała duży uszczerbek na jego psychice i z tego powodu nigdy więcej się nie ożenił.

Ciekawostki

  • Bardzo rzadko się uśmiechał.
  • Na jego pogrzebie zauważono, że jego wyraz twarzy przypomina uśmiech.

Galeria


Szablon:Poprzednik/następca

Szablon:Poprzednik/następca Szablon:Poprzednik/następca Szablon:Poprzednik/następca Szablon:Poprzednik/następca

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.