FANDOM


Szablon:InfoboxRobert I Baratheon - pierwszy król z dynastii Baratheonów zasiadający na Żelaznym Tronie. Lord domu Baratheon, został koronowany po wygraniu Wojny Uzurpatora i odebraniu korony "Szalonemu Królowi" Aerysowi II Targaryenowi. Punktem zapalnym jego rebelii była śmierć Lyanny Stark. Po detronizacji Aerysa wziął za żonę córkę Tywina Lannistera, namiestnika ZachoduCersei Lannister.

Wygląd i charakter

Za młodu był potężnym, dobrze zbudowanym i odważnym wojownikiem. Jednak po zdobyciu korony miał problemy z nadwagą wynikającą z nadmiernego ucztowania i picia (osiągnął wagę ponad ośmiu kamieni) i zapuścił brodę, aby ukryć liczne podbródki. Był towarzyski i znany ze swojego osobistego uroku.

Jego żądza stała się w królestwie tematem rubasznych, pijackich piosenek. Według Eddarda Starka, Robert potrafił w jedną noc obiecać kobiecie cały świat i zapomnieć o tym (i o niej) następnego poranka.

Historia

Wczesne życie

Robert był pierwszym synem lady Cassany i lorda Steffona Baratheona, lorda domu Baratheon i Lorda Protektora Krain Burzy. Urodził się 263AL i dorastał w siedzibie Baratheonów, Końcu Burzy. Jego wychowaniem zajął się maester Cressen. Był niewiele lat starszy niż jego brat Stannis. Wiele lat później lady Cassana urodziła trzeciego brata, Renly'ego.

Gdy byli jeszcze młodzi, Robert i Stannis byli świadkami tego, jak ich rodzice zginęli w katastrofie statku niedaleko Końca Burzy. To wydarzenie sprawiło, że Robert stał się lordem Krain Burzy i udał się na wychowanie do lorda Jona Arryna z Doliny, wraz z młodym Eddardem Starkiem. Szybko się zaprzyjaźnili i Jon Arryn, który nie miał swoich synów, zaczął traktować ich jak rodzinę.

Robert zakochał się w siostrze swojego przyjaciela, Lyannie Stark, obiecanej mu przez lorda Rickarda. W tym czasie Robert miał już bękarcią córkę, a Lyanna stwierdziła, że Robert nigdy nie będzie trzymać się jednego łoża. Jakiś czas po tym wydarzeniu Lyanna została porwana przez księcia Rhaegara Targaryena. Wydarzenie to zapoczątkowało łańcuch wydarzeń, które doprowadziły do ​​Rebelii Roberta.

Rebelia

Początek Wojny

Ojciec Lyanny i Lord Winterfell, Rickard Stark wyruszył do stolicy razem ze swym synem, Brandonem Starkiem oraz bratankiem Jona i jego spadkobiercą, Elbertem Arrynem. Szalony król w ataku gniewu rozkazał zabić wszystkich - spalić Rickarda i Brandona oraz Elberta.

Kiedy Szalony Król zażądał od Jona Arryna głów Roberta oraz spadkobiercy Rickarda, Eddarda, Jon odmówił mu i zwołał swoje chorągwie, czym dał początek wojnie. Ponieważ babką Roberta była Targarienka, miał on większe prawa do tronu od reszty i stał się de facto przywódcą buntu. Kiedy Eddard wyruszył na północ, aby zwołać swoje chorągwie, Robert pozostał w Dolinie i pomógł Jonowi w zdobyciu Gulltown. W bitwie pod Gulltown zabił Marqa Graftona.

Kampania w Końcu Burzy

W końcu Robert opuścił dolinę i wrócił do Końca Burzy, gdzie  zwołał swoje chorągwie. Nie wszyscy jego lordowie okazali się lojalni; kilku z nich pozostało wiernymi Aerysa i zbierało swoje wojska w Summerhall. Robert dowiedział się o ich zamiarach i kiedy zwołal swoją armię postanowił rozprawić się z nielojalnymi lordami. Jego plan zakładał przebicie się i połączenie się z siłami rebeliantów na północy. W ciągu jednego dnia zwyciężył w trzech bitwach, jednak jego żołnierze, zmęczeni po bitwach, zostali pokonani w bitwie o Ashford. Armia Roberta została całkowicie rozgromiona, a on sam musiał uciekać do pobliskiego miasta Kamienny Sept, gdzie ukrywał się w tamtejszych burdelach i karczmach. Do miasta wkroczyły oddziały Jona Conningtona, które zaczeły je przeszukiwać w nadziei, że pojmą Roberta. Nie udało im się, ponieważ w tym czasie do miasta wkroczyły oddziały rebeliantów, na czele których stanął ponownie Robert.

Bitwa nad Trindentem

Jego przyjaciel Eddard i opiekun Jon, w tym czasie poślubili dwie córki Lorda Hostera Tully'ego; Lysa wyszła za Arryna, a Catelyn za Eddarda. Te małżeństwa sprawiły, że do rebelii dołączył Dom Tully, jednak nie wszyscy chorążowie Hostera podążyli za nim; kilka rodów przyłączyło się do Aerysa, lub pozostało neutralne tak jak Ród Frey. Wkrótce miała się rozegrać decydująca bitwa - syn króla, książę Rhaegar Targaryen prowadził 40 tysięcy ludzi naprzeciw buntownikom. Robert dowodził wtedy 35 tysiącami, jednak udało mu się zwyciężyć i rozgromić armię króla oraz zabić osobiście Rhaegara.

Po bitwie

Na skutek obrażeń Robert nie dowodził atakiem na stolicę, a dowództwo nad buntownikami przejął Eddard, który poprowadził armię na Królewską Przystań. Kiedy przybył by zdobyć tron, zastał stolicę splądrowaną przez Lannisterów. Syn lorda Tywina, Jaime Lannister, zabił Szalonego Króla, a Góra w okrutny sposób pozbawił życia żonę księcia Rhaegara i jego dzieci. Eddard namawiał Roberta do ukarania Lannisterów, jednak Baratheon pochwalił ich czyn i nie wymierzył im żadnej kary. Eddard i Robert spierali się o to tak zażarcie, że nawet Jon Arryn nie dał rady ich pogodzić. Wściekły Stark wyruszył na pomoc bratu Roberta, Stannisowi, który nadal był oblegany w Końcu Burzy. Następnie ruszył do Dorne, gdzie odnalazł swoją umierającą siostrę. Dopiero jej śmierć pogodziła zwaśnionych przyjaciół, którzy wspólnie ją opłakiwali.

Król Siedmiu Królestw

Po zakończeniu wojny Robert został królem, a jego opiekun Jon Arryn objął posadę królewskiego namiestnika. Jon pomagał Robertowi w rządzeniu królestwem, gdyż ten nie miał doświadczenia jako król i wciąż opłakiwał swoją niedoszła narzeczoną. Przede wszystkim wciąż nienawidził Targaryneów i pragnął ich krwi, dlatego rozkazał swemu bratu, Stannisowi Baratheonwi zdobyć Smoczą Skałę. Stannis zdobył twierdzę dla Roberta, jednak Viserys Targaryen i Daenerys Targaryen zdołali uciec z twierdzy, nim Stannis do niej wkroczył. Jon namówił Roberta do ułaskawienia wielu dawnych wrogów i domy które walczyły za szalonego króla w czasie wojny oraz pozostawienia w spokoju żyjących Targaryneów, którzy skryli się w Braavos. Robert ułaskawił wszystkich który walczyli dla Szalonego Króla, w tym również Tyrellów. Namówiony przez Jona, Robert ożenił się z Cersei Lannister, aby mieć pewność, że w przypadku powrotu Targaryenów, Tywin wspomoże go całą swoją siłą.

Robert miał złe stosunki z Domem Martell, który wciąż pamiętał zamordowanie ich siostry. Martellowie przysięgli mu wierność, jednak traktowali to jako zło konieczne. Odcięli się od reszty królestwa i skupili się na zwiększaniu swych wpływów w Wolnych Miastach. Robert nie miał też najlepszych relacji z Tyrellami i Redwyne'ami, którzy oblegali Koniec Burzy, jednak ich stosunki były o wiele lepsze niż z Martellami.

Kiedy Robert zasiadł na Żelaznym Tronie, niezałatwiona pozostała sprawa Końca Burzy. W końcu zdecydował zrzec się tytułu i oddać twierdzę swemu młodszemu bratu, Renly'emu Baratheonowi. To rozwścieczyło Stannisa, ponieważ jako starszemu od Renly'ego przysługiwała mu twierdza i wszystkie tytuły. Zgodził się jednak z wolą swego starszego brata i oddał zamek Renly'emu. Stał się Admirałem Floty oraz dostał Smoczą Skałę jako rekompensatę.

Robert nie poświęcał dużej uwagi sprawowaniu rządów; wszystkie mniejsze sprawy dotyczące finansów, wymierzania sprawiedliwości, żywności i tym podobnych oddał w ręce swego namiestnika i małej rady. Przez jego brak zainteresowania oraz liczne wydatki na uczty i turnieje, skarbiec królewski, przepełniony za czasów Aerysa, teraz opustoszał, a korona popadła w ogromne długi. Największe zadłużenie było względem Lannisterów, od których Robert pożyczył 3.000.000 złotych smoków oraz od domu Tyrellów, Żelaznego Banku Braavos i kilku kompani handlowych z Myr.

Rebelia Greyjoy'ów

---

Gra o Tron

---


Szablon:Poprzednik/następca

Szablon:Poprzednik/następca

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.