FANDOM


Serial wspomniany Ślio wspomniany

Orys Baratheon, znany także jako Jednoręki Orys – pierwszy z rodu Baratheonów i jego założyciel. Przyrodni brat Aegona Smoka.

Biografia Edytuj

Podczas Podboju był jednym z najgroźniejszych dowódców Aegona I Targaryena. Jego przyrodni brat rozkazał mu wyruszyć do Krain Burzy, by ten zmusił je do hołdu lub podbił w jego imieniu. Orys przybył do Końca Burzy, starożytnej twierdzy rodu Durrandon. Tam król Argilac wyruszył mu naprzeciw, pomny na los Harrena, który to razem ze swymi synami zginął spalony żywcem przez smoki Aegona.

Orys argalia

Orys bierze sobie za żonę Argellę, córkę ostatniego króla burzy

Orys, który nie posiadał smoka, wygrał bitwę, zabił Argilaca, zajął jego twierdzę, zmusił jego córkę Argellę do wzięcia z nim ślubu i przybrał dawny herb i motto jego rodu za swoje. Zakładając tym samym nowy ród, który został jednym z najmłodszych rodów w Westeros, a także jednym z potężniejszych.

Orys władał swoimi ziemiami do swojej śmierci w 38 o.P.[1]. Piastował także funkcję Królewskiego Namiestnika do 7 o.P. i został zastąpiony przez lorda Edmyna Tully’ego. Orys i Argella mieli dwóch synów, jednego starszego nieznanego z imienia i młodszego Davosa Baratheona.

W 4 o.P. Podczas inwazji Aegona na Dorne, lord Orys stanął po stronie swego przyrodniego brata i poprowadził jedną z armii przez Szlak Kości. W nocy Dornijczycy przeprowadzili rajd na armię Orysa, zadając straty tak dotkliwe że ciała zmarłych zablokowały drogę ucieczki najeźdźcom. Lord Orys razem z wieloma chorążymi i rycerzami dostał się do niewoli. Pojmał go Wyl z Wyl, znany również jako Kochanek Wdów. Zanim Orys i jego towarzysze zostali wypuszczeni za okup, odrąbano im ręce w których dzierżyli miecze aby nie mogli ich ponownie użyć przeciw Dorne. Odtąd Orys był znany jako Jednoręki Orys

Jednoręki Orys zrezygnował ze stanowiska Namiestnika i powrócił do krain burzy. Po wydarzeniach z Dorne Orys obsesyjnie pragnął zemsty na Dornijczykach, szczególnie na rodzie Wyl za pozbawienie go ręki.

Szansa na zemstę pojawiła się za rządów króla Aenysa I Targaryena, gdy Sępi Król zebrał zastępy Dornijczyków i wyruszył na Pogranicze. Lord Orys zebrał siły lordów z Pogranicza i rozbił część armii Sępiego Króla. W bitwie pod Kamiennym Hełmem pojmany został lord Walter Wyl, syn Kochanka Wdów. Walter został przyprowadzony przed oblicze Orysa, który odrąbał mu prawą rękę, mówiąc że jest to zapłata za rękę którą zabrał mu Kochanek Wdów. Jednoręki Orys dodatkowo odrąbał mu lewą rękę i obie stopy, stwierdzając że to jego „procent”. Lord Baratheon zmarł w drodze powrotnej do Końca Burzy, z powodu ran które odniósł w bitwie. Jeśli wierzyć przekazom jego syna Davosa, zmarł szczęśliwy uśmiechając się do gnijących dłoni i stóp rozwieszonych w jego namiocie.

Aegon mówił o nim „Moja tarcza, moja dzielna, silna, prawa ręka”.

Charakterystyka Edytuj

Miał czarne włosy i niebieskie oczy, co potem stało się typowe w jego rodzie. Po utracie ręki stał się opryskliwy i zgorzkniały.


Przypisy Edytuj

  1. o. P. – od Podboju Aegona.


Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.