FANDOM


Cregan Stark był Lordem Winterfell i głową rodu Stark podczas panowania królów Viserysa I, Aegon II, Aegona III i Daerona I Targaryena. Krótko służył jako Namiestnik Króla dla Aegona III po Tańcu Smoków.

Charakter Edytuj

Według arcymaestera Gyldayna Cregan był surowym i budzącym grozę lordem. Podobnie jak wielu innych Starków, Cregan był dobrym przyjacielem Nocnej Straży. Mówiono, że lord Cerwyn jest jego najbliższym przyjacielem.

Biografia Edytuj

Wczesne życie Edytuj

Cregan Stark urodził się w 108 o.P., jako najstarszy syn Lorda Rickona Starka i Lady Gilliane Glover. Miał młodszego brata, który zmarł w 119 o.P.. Cregan został Lordem Winterfell i Namiestnikiem Północy w 121 o.P. w wieku trzynastu lat, kiedy zmarł jego ojciec. Podczas jego młodości wujek Bennard rządził północą jako regent. Kiedy Cregan skończył szesnaście lat i osiągnął pełnoletność w 124 o.P., Bennard nie mógł się poddać. Relacje między Creganem i Bennardem stały się napięte, gdy młody Lord Winterfell zaczął mieć dosyć granic narzuconych mu przez wuja.

W końcu, w 126 o.P., Cregan zbuntował się przeciwko swojemu wujowi i uwięził Bennarda i jego trzech synów, przejmując rządy północy w swoje ręce. Niedługo potem poślubił Lady Arrę Norrey, ukochaną towarzyszkę z dzieciństwa. Jednak zmarła w 128 o.P., Rodząc syna i spadkobiercę, którego Cregan nazwał Rickon po swoim ojcu.

Taniec Smoków Edytuj

Po śmierci króla Viserysa I Targaryena, książę Jacaerys Velaryon poleciał do Winterfell na swoim smoku Vermaxie, aby uzyskać poparcie Starków i północy dla roszczeń jego matki Rhaenyry Targaryen do Żelaznego Tronu. Sojusz, znany jako Pakt Lodu i Ognia, stwierdził, że księżniczka Targaryen, przyszła pierworodna córka Jacaerysa, poślubi jego syna Rickona. Cregan zobowiązał się do wsparcia Czarnych podczas Tańca Smoków

Lord Roderick Dustin dowodził pierwszym zastępem ludzi północy, którzy maszerowali na południe, zwanych Zimowymi Wilkami, mężczyznami, którzy bali się długiej zimy. Za nimi podążał większy zastęp prowadzony przez lorda Cregana, wielu z tych mężczyzn było bezdzietnych, bezdomnych, niezamężnych lub byli młodszymi synami maszerujących na wojnę, aby oszczędzić rodzinom jedzenia zimą. Creganowi odmówiono jednak walki gdyż zatruto Aegona II Targaryena. Lord Stark zamierzał ukarać przywódców zielonych Aegona II, ale lord Corlys Velaryon już wysłał wysłanników szukających pokoju.

Cregan był na dworze Królewskiej Przystani przez sześć dni, czas znany Godziną Wilka. Działając w imieniu jedenastoletniego chłopca króla Aegona III Targaryena, który nazwał go Namiestnikiem Króla, Cregan kazał aresztować dwudziestu dwóch mężczyzn za zabójstwo Aegona II, w tym lorda Larysa Stronga i Corlysa Velaryona. Cregan Stark przez jeden dzień służył jako Namiestnik, kierując procesami i egzekucjami. Większość oskarżonych, dowodzona przez Ser Perkina Pchłę, zgodziła się przyłączyć do Nocnej Straży, ale ser Gyles Belgrave z Gwardii Królewskiej i Larys szpotawa stopa, wybrali śmierć. Cregan poślubił Alysanne Blackwood w zamian za ułaskawienie lorda Corlysa przez Aegona III. Lord Stark zrezygnował z bycia namiestnikiem następnego dnia i wrócił na północ. Jednak wielu mieszkańców północy, którzy maszerowali z nim do Królewskiej Przystani, pozostało na południu.

Późniejsze życie Edytuj

Król Aegon III Targaryen przyznał Creganowi wiele nagród, chociaż księżniczka z rodu Targaryen nigdy nie wyszła za mąż za syna Cregana. Maester Kennet służył w Winterfell podczas długiego panowania Cregana.

Cregan kiedyś walczył z Księciem Aemonem Smoczym Rycerzem. Aemon twierdził, że nigdy nie spotkał lepszego szermierza.

Cregan miał długie życie, dzięki czemu zyskał przydomek „Starzec Północy”. Przeżył swojego najstarszego syna i spadkobiercę, Rickona, który zginął w Słonecznej Włóczni podczas podboju Dorne przez króla Daerona I Targaryena. Ponieważ Rickon miał tylko dwie córki, najstarsza z nich, Serena, została jego dziedzicem. Jednak po jego śmierci panowanie Winterfell przeszło na drugiego syna Cregana, Jonnela Stark, zamiast niej. Cregan został pochowany w kryptach Winterfell.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.