FANDOM


Serial wspomniany Ślio wspomniany Wr wspomniany Wm wspomniany Tr wspomniany Got wspomniany Sk wspomniany Tzs wspomniany

Król Aerys I Targaryen – trzynasty król z dynastii Targaryenów zasiadający na Żelaznym Tronie. Został władcą po śmierci swojego ojca, króla Daerona II Targaryena[2].

Wygląd i osobowość Edytuj

Aerys był chudy i zgarbiony. Miał długie włosy, długą, szczupłą twarz, cienkiego wąsa i długą spiczastą brodę. Nosił koronę Aegona IV. Na swojej monecie był przedstawiany z brodą[3].

Aerys był molem książkowym, który wolał czytać niż rządzić. W Siedmiu Królestwach mówiono, że „Aerys prędzej zabrałby do łóżka książkę niż swoją żonę”[4].

Biografia Edytuj

Wczesne życie Edytuj

Aerys Targaryen był drugim synem króla Daerona II Targaryena i Mariah Martell[5]. Był zainteresowany książkami o starożytnych proroctwach i wyższych tajemnicach[6].

Poślubił swoją kuzynkę, lady Aelinor Penrose, ale nigdy nie był zainteresowany spłodzeniem z nią dziecka, a zamiast tego unikał spania ze swoją żoną w jednym łóżku. Według plotek nawet nie skonsumował małżeństwa[4][6].

Bratanek Aerysa, książę Aegon, jako chłopiec słyszał, że jego stryj czytał przepowiednię o powrocie smoków[3].

Rządy Edytuj

Aerys został królem po śmierci Daerona II i swoich bratanków, Valarra i Matarysa (synów jego starszego brata Baelora) w wielkiej zarazie wiosennej. Plaga trwała jeszcze przez jakiś czas podczas jego rządów. Panowanie Aerysa trapiły zarazy, susza i wojny. Pretendenci z rodu Blackfyre wywołali podczas jego rządów 2 bunty[6].

Po zostaniu władcą Aerys mianował królewskim namiestnikiem swojego wuja, Bryndena Riversa, zwanego Bloodravenem, i pozwolił mu rządzić królestwem, podczas gdy on sam studiował nad księgami i wiedzą tajemną[4].

Panowanie Aerysa rozpoczęło się podczas wielkiej zarazy wiosennej, a po niej nadeszła wielka susza[4]. Wybrano też nowego wielkiego maestera, którego oskarżano później o czary[4]. Powszechnie uważano, że za panowania Aerysa I podróże były mniej bezpieczne niż w czasach Daerona II[3]. Żelazny Tron musiał też sobie radzić z buntami Blackfyre’ów, dowodzonymi przez Aegora Riversa, zwanego Bittersteelem. W tym czasie Dagon Greyjoy ze swoimi żelaznymi ludźmi rajdował Piękną Wyspę, Arbor i północ[4].

Ponieważ Aerysa postrzegano za mola książkowego i słabego władcę, zwolennicy Blackfyre’ów starali się to wykorzystać. Lord Gormon Peake, lojalista Blackfyre’ów, przemycił przez wąskie morze Daemona II Blackfyre’a i próbował zgromadzić uczestników przyszłej rebelii, drugiego buntu Blackfyre’ów. Dzięki siatce szpiegów i działaniom ser Duncana Wysokiego oraz jego giermka, rebelia pod przykrywką turnieju w Białych Murach zakończyła się z relatywnie niedużym rozlewem krwi[3][6].

Brat i dziedzic Aerysa, książę Rhaegel, zmarł w 215 o.P., udławiwszy się pasztetem z minoga. Nowym księciem Smoczej Skały został mianowany syn Rhaegela, książę Aelor. Zmarł on jednak w 217 o.P. w nieszczęśliwym wypadku spowodowanym przez jego bliźniaczą siostrę, księżniczkę Aelorę, która popełniła później samobójstwo. Dziedzicem Aerysa został ostatecznie jego najmłodszy brat, książę Maekar[6].

W 219 o.P. wybuchł trzeci bunt Blackfyre’ów, który zakończył się uwięzieniem Aegora Riversa i śmiercią Haegona I Blackfyre’a. Aegor został sprowadzony w łańcuchach do Czerwonej Twierdzy, gdzie książę Aerion Targaryen i Bloodraven chcieli jego śmierci. Zamiast tego, król Aerys nakazał więźniowi przywdziać czerń. Statek, który miał dostarczyć Bittersteela i kilkunastu innych skazańców do Wschodniej Strażnicy, został przechwycony na wąskim morzu. Aegor Rivers odzyskał wolność, wrócił do Złotej Kompanii i koronował najstarszego syna Haegona na Daemona III Blackfyre’a[6].

Podczas swojego panowania Aerys miał czterech różnych dziedziców. Pierwszym był jego młodszy brat Rhaegel, który zmarł w 215 o.P., kiedy udławił się pasztetem z minoga[6]. Następnie Aerys ogłosił swoim dziedzicem jedynego syna Rhaegela, Aelora, który zmarł 2 lata później w wyniku nieszczęśliwego wypadku[6]. Po tym dziedziczką Aerysa została bliźniacza siostra poprzedniego dziedzica, Aelora, która jakiś czas później popełniła samobójstwo. Zmusiło to Aerysa do ogłoszenia swoim czwartym i ostatnim dziedzicem swojego najmłodszego brata, księcia Maekara. Kiedy Aerys zmarł w 221 o.P., Maekar wstąpił na tron[6][7].

Przypisy Edytuj

  1. o.P. – od Podboju Aegona.
  2. Gra o tron”, Dodatek.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Rycerz Siedmiu Królestw”, „Tajemniczy rycerz”.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 Rycerz Siedmiu Królestw”, „Wierny miecz”.
  5. Świat lodu i ognia”, dodatek: Drzewo genealogiczne Targaryenów.
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 6,6 6,7 6,8 Świat lodu i ognia”, Królowie z dynastii Targaryenów: Aerys I.
  7. Świat lodu i ognia”, Królowie z dynastii Targaryenów: Maekar I.


Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.