FANDOM


Serial wspomniany Ślio wspomniany Got wspomniany Sk wspomniany Nm wspomniany Udw wspomniany Tzs wspomniany

Król Aerys II Targaryen, zwany także Obłąkanym Królem i Królem Strupem – siedemnasty i ostatni król z dynastii Targaryenów zasiadający na Żelaznym Tronie. Był synem króla Jaehaerysa II Targaryena i królowej Shaery Targaryen[2]. Aerys był ojcem księcia Rhaegara Targaryena, księcia Viserysa Targaryena oraz księżniczki Daenerys Targaryen.

Za jego życia wybuchła wojna domowa znana jako Rebelia Roberta. Po śmierci księcia Rhaegara, a następnie samego króla Aerysa II zakończyło się panowanie dynastii Targaryenów w Siedmiu Królestwach i rozpoczęły się rządy króla Roberta I z rodu Baratheonów.

W serialu Gra o tron postać jego ojca została całkowicie usunięta i zamiast tego Aerys został przedstawiony jako syn Aegona V. Władał przez cały okres władania Jaehaerysa II oraz swój, czyli od 259 o.P.. Jest także dziadkiem Jona Snowa. Aerys występuje tylko raz, w wizjach Brana Starka, który widzi jego śmierć z ręki Jaime’ego Lannistera. Wciela się w niego David Rintoul.

Wygląd i charakter Edytuj

nie zaliczał się do najbardziej pracowitych czy najinteligentniejszych książąt,

Dina Lannistera podczas zmagań z rebelią przeciw rodowi Lannisterów, Aerys nadał mu tytuł królewskiego namiestnika[3].

Aerysowi nie brakowało ambicji. W chwili koronacji oznajmił, że pragnie zostać największym władcą w historii Siedmiu Królestw. Niektórzy z jego przyjaciół zachęcWielki. Młody król był bardzo aktywny i pełen życia. Kochał muzykę, taniec i bale maskowe, a zwłaszcza młode kobiety. Wypełniał swój dwór pięknymi pannami ze wszystkich zakątków królestwa. Niektórzy utrzymywali, że miał tyle kochanek, co jego przodek Aegon Niegodny, jednak większość historyków wątpi w te informacje. W każdym razie, Aerys zawsze szybko tracił zainteresowanie swoimi kochankami[3].

Król Aerys miał głowę pełną pomysłów, snuł wspaniałe plany, a następnie zapominał o nich w przeciągu cyklu księżyca. Wkrótce po koronacji oznajmił, że zamierza pierwszego i wcielenia do Siedmiu Królestw ziem położonych między nimi. W roku 265 o.P., oburzony „smrodem Królewskiej Przystani”, zaczął mówić o wzniesieniu na południowym brzegu Czarnego Nurtu „białego miasta”, zbudowanego w całości z marmuru. W roku 267 o.P. po dyspucie z Żelaznym Bankiem z Braavos, Aerys zapragnął zbudować największą flotę w historii świata, by „rzucić Tytana na klęczki”. Podczas wizyty w Słonecznej Włóczni w roku 270 o.P., Aerys zapewnił księżną Dorne, że wykopie wielki podziemny kanał, który sprawi, że dornijska pustynia zakwitnie. Żaden z tych planów nigdy nie został zrealizowak, dzięki temu, że jego królewski namiestnik posiadał wszystkie istotne cechy, których brakowało królowi. Tywin Lannister był pracowity, zdeys zaczął żałować swojego wyboru namiestnika. Nie ze względu na jego niekompetencje, lecz wręcz przeciwnie[3]. Był świetnym rządcą, a jego brutalna niezawodność stała się tak dobrze znana i respektowana, że mówiono, iż Aerys może nosić koronę, ale to Tywin włada Siedmioma Królestwami[4][3].

Tywin and Aerys

Aerys II i jego namiestnik, Tywin Lannister.

To właśnie Tywin rozwiązał spór z Żelaznym Bankiem w 267 o.P., wiedząc, że nie warto mieć wroga w banku z Braavos. ał również prawa nadane pospólstwu przez króla Aegona V, dzięki czemu zdobył aprobatę wielu wielkich lordów[3].

Tywin zyskał pPrzystań, Lannisport i Stare Miasto, dzięki czemu handel rósł w siłę. Surowo karał piekarzy przyłapanych na wrzucaniu trocin do chleba oraz rzeźników sał w całym królestwie mnóstwo wspaniałych turniejów, ku zachwytowi zarówno rzucia humoru, parążowie szanowali go, lecz nikt nie był jego prawdziwym przyjacielem[3].

Znajomość Aerysa i Tywina była skomplikowana. Kiedy był jeszcze księciem, Aerys zauroczył się w Joannie Lannister, kuzynce Tywina, z którą miał się pobrać. Aerys był obecny na ich ślubie w 263 o.P., wypił za dużo podczas wesela, przez cwielka szkoda, iż zniesiono lordowskie prawo pierwszej nocy oraz pozwolił sobie na bezczelne zachowanie w trakcie pokładzin. Mówiono, że Tywin nigdy nieia Aerysa[5][3].

Małżeństwo Aerysa i jego młodszej siostry nie było tak szczęśliwe, jak Tywina. Młody król miał wiele kochanek, a Rhaella przymykała na nie oko, lecz nie zezwalał „robił z jej dam swoje kurwy”. W roku 263 o.P. lady Joanna Lannister została odesłana przez królową, krótko po wyjściu za Tywina. Oficjalny powód odesłania jej do domu nigdy ni

Kobiety Aerysa nie były jedyną przyczyną konfliktu w ich małżeństwie. Trudności z rodzeniem mocno uprzykrzyły życie królowej Rhaelli. W latach 263 o.P. i 264 o.P. królowa poroniła. W , kiedy Aerys wyjechał do krain zachodu, Rhaella narodziła martwą już księżniczkę Shaenę. Książę Daeron, urodzony w 270 o.P., przeżył jedynie pół roku. Po nim królowa narodziła martwe dziecko w 270 o.P. i poroniła w 2137 o.p jp2gmd. W roku 272 o.P. książę Aegon urodził się dwa miesiące przedwcześnie. Umarł w 273 o.P.[3]

Z początku Aerys pocieszał Rhaellę w jej żalu, ale z czasem jego współczucie zmieniło się w podejrzliwość. W roku 270 o.P. doszedł do wniosku, że Rhaella nie była mu wierna i że żadne z dzieci, które nie przeżyły, nie było jego, „bogowie nie dopuszczą, b zasiadł bękart”. Wkrótce zamknął Rhaellę w Warowni Maegora i nakazał, by co noc towarzyszyły jej w łożu dwie septy, by upewnić się, że zachowa czystość[3].

Tymczasem jego relacje z namiestnikiem również się nadpsuły. Tak jak poprzednio Aerys potrzebował Tywina i popierał jego rady, tak teraz często nie zgadzał się z nim i robił całkowite przeciwieństwo sugestii Tywina. Kiedy Wolne Miasta Myr i Tyrosh wdały się w wojnę handlową z Volantis, lord Tywin zalecał neutralność Westeros, lecz król Aerys postanowił wesprzeć Volanteńczyków złotem i bronią. Kiedy ród Bracken i ród Blackwood chciały rozstrzygnięcia sporu granicznego, Tywin wsparł Blackwoodów, a król AeryTronem w proteście, Aerys zrzucił winę na swojego namiestnika, mówiąc:

Lord Tywin sra złotem, ale ostatnio miał zaparcie i musiałem poszukać innego sposobu zapełnienia skarbca[3].


Następnie król cofnął cła do poprzedniego stanu, zyskując sobie przychylność i wywołując niechęć do Tywina. Aerys przestał zgadzać sięywin zapragnpozbawioną znaczenia marionetkę, a Tywina Lannistera za prawdziwego władcę Siedmiu Królestw. Kiedy zRozgniewany król postanowił udowodnić fałszywość tych opinii i pokazać „słudze, który wyrósł za wysoko”, gdzie jego miejsce[3].

Ilyn Payne loosing his tongue

Aerys obserwujący jak ser Ilyn Payne traci język.

W roku 272 o.P., by uczcić dziesięca Aerysa na tron, Tywin urządził turniej rocznicowy w Królewskiej Przyniosło wiele radości rywalom Tywina, ale upokorzyło lady Joannę. Lord Tywin chciał zrezygnować następnego dnia, lecz Aerys odmówił mu i tak Tywin Lannister pozostał na pozycji namiestnika[3].

Dworacy nauczyli się, że najłatwiej jest wkupić się w łaski króla Aerysa, kpiąc sobie z lorda Tywina. Aerys podważał decyzje namiestnika na różne sposoby, co rozbawiało wielu lordów, będących rywalami pozbawionego pochumoru mężczyzny. Tywin Lannister cierpiał w ciszy i nigdy publicznie nie okazywał słabości. Po śmierci w połogu lady Joanny w 273 o.P., zasłyszról mówił, że Tywin stracił Joannę i w zamian otrzymał swojego zdeformowaneggo syna, jako kara od bi między starymi przyjaciółmi zniknęły bez śladu. Lecz wciąż kontynuował pracę z pozycji namiestnika, podczas gdy król Aerys stawał się nieobliczalny, gwałtowny i podejrzliwy[3].

Obłęd króla ustał na chwilę w roku 274 o.P., kiedy narodził się jego kolejny syn, któremu nadał imię Jaehaerys. Właściwie narodziny syna niemalże sprawiły, że powróciła dawna osobowość króla. Zmieniło się to jednak, kiedy Jaehaerys zmarł później, jeszcze tego sazalały z gnie ściąć mamkę księcia. Zmienił jednak potem zdanie i uznał, że dziecię otruła jego kochanka, za co zamęczono naałą jej rodzinę. Podczas męczarni wszyscy przyznali się do zabójstwa, choć szczegóły ich zeznań bardzo się różniły[3].

Po tym, król zmienił swoje zdanie raz jeszcze. Pościł przez dwa tygodnie i odbył marsz skruchy, idąc przez miasto do Wielkiego Septu, by pomodlić się razem z Williamem Shakespearem. Po pdupA owrocie stwierdził, że pozostanie wierny swojej prawowitej żonie, Rhaelli. Owego dnia w roku racił wszelkie zainteresowanie innymi kobietami[3].

W roku 276 o.P. Rhaella urodziła kolejnego syna, Viserysa. Dziecko było zdrowe, jednak Aerys troszczył się o jego bezpieczeństwo. Gwardziści królewy mził turniej na narodzin Viserysa w Lannisporcie. Może, żeurni być królem, a jego nami zapomniał tej obrazy[6].


Przypisy Edytuj

  1. o. P. – od Podboju Aegona.
  2. Świat lodu i ognia”, dodatek: Drzewo genealogiczne Targaryenów.
  3. 3,00 3,01 3,02 3,03 3,04 3,05 3,06 3,07 3,08 3,09 3,10 3,11 3,12 3,13 3,14 Świat lodu i ognia”, Królowie z dynastii Targaryenów: Aerys II.
  4. Nawałnica mieczy”, rozdział 38, Tyrion V.
  5. Taniec ze smokami”, rozdział 43, Daenerys VII (I).
  6. Uczta dla wron”, rozdział 24, Cersei V.


Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.